Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Κυπριακές παροιμίες

Προχτές με είχε πιάσει μανία να βρώ άγνωστες(;) παροιμίες, και καθώς τα ψαχνα, είχα ανοικτο και τον youtube με κυπριακά τραγούδια, και μεράκλωνα!!!


Και να λοιπόν τι βρήκα:


Ενόμιζα ότι ήξερα όλες τις παροιμίες, αλλά έπεσα έξω.


Άλλα 'ν' τ' αμμάδκια του λαού τζι άλλα του κουκουφκιάου, τζιαι άλλα εν του αλουπού που κάμνει πάου πάου
Όποιος γνωρίζει την ακριβή ερμηνεία της,ας μου την πεί κι εμένα, διότι δεν εκατάφερα να βγάλω άκρη!


"Τα φουμισμένα λάχανα ή αλμυρά ή ανάλατα"
Τί θέλει να πει ο ποιητής; Για ποια λάχανα λαλεί; Αυτά που βάζουμε στο λουβί, τις χωστές;


"Είσιεν τα μαλλιά τζ’ερίαν, έβκαλεν τα τζ’ετουρτούρα"
Εδώ βρήκα επεξήγηση που λέει ότι πρόκειται για ανόητους που δικά τους μέσα εκμεταλλεύονται άλλοι και που τους ξεγελούν και τους εκμεταλλεύονται οι έξυπνοι.


"Βάλε συτζιάν για λλόου σου τζ' ελιές για τα παιδκιά σου,τζαι τερατσιάν τζαι φοινιτζιάν,για τα δισέγγονά σου"
Αυτή η παροιμία μου θυμίζει μια κινέζικη που λεει: "Αν προγραμματίζετε για έναν χρόνο, φυτέψτε ρύζι.    Αν προγραμματίζετε για δέκα χρόνια,  φυτέψτε δέντρα"


"οι θκιο τον εναν δερνουν τον

οι τρεις κατανικουν τον
οι τεσσερις σκοτωνουν τον
τζι πεντε κουβαλούν τον!"


Συμπέρασμα: ποτέ μόνοι στον δρόμο!! Πάντα με παρέα. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί!!

Όποιος γνωρίζει κι άλλες γνωστές-άγνωστες κυπριακές παροιμίες, ας τις μοιραστεί εδώ!! 





Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Σαρακοστή προ των πυλών

Πότε περάσανε οι γιορτές των Χριστουγέννων,της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων δεν κατάλαβα. Και να μαστε στην έναρξη της Σαρακοστής. Περνάει ο χρόνος γρήγορα!!!

Καλή Σαρακοστή να χουμε!!

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Σκόρπιες σκέψεις...

Νιώθω κουρασμένη, εξαντλημένη, και η εξεταστική ακόμα να τελειώσει, ούτε οι παραδόσεις των project, και έχω ακόμα 3η εξεταστική, και καινούριο εξάμηνο σε λιγότερο απο 2 εβδομάδες.

Θέλω να ξεφύγω από αυτό το "μαρτύριο". Σε εισαγωγικά μπαίνει γιατί είμαι και μαζόχα. Μου λέγε η καημένη η μάνα μου, μείνε παιδί μου στην Κύπρο, κι εδώ το πανεπιστήμιο μια χαρά είναι, αλλά εγώ πείσμα,(ας είναι καλά ο Ύψιστος, ήταν πολύ γενναιόδωρος), να πάω στα εξωτερικά, στις Ελλάδες.

Και το χειρότερο είναι ότι μου αρέσει, και η σχολή και όλο το πακέτο των τελευταίων 4μιση χρόνων. Αλλά αυτό το μαρτύριο της εξεταστικής θέλω να τελειώσει.

Να ξεκουραστώ μια φορά σαν άνθρωπος δεν γίνεται;
Να μην έχω να παραδώσω εργασία μετά την εξεταστική δεν γίνεται;
Να μην έρχεται καπάκι το νέο εξάμηνο, πριν καλά καλά τελειώσει το προηγούμενο;
Να υπάρξει έστω και μια φορά μια υποτυπώδης οργάνωση σ' όλο αυτό το σύστημα, και να μην γινόμαστε κουρέλια σε κάθε εξάμηνο;

Έχω πεθυμήσει τον τόπο μου, το χωριό μου, την οικογένειά μου,
νιώθω ότι κλείνει σιγά σιγά ο κύκλος των σπουδών μου(για το πτυχίο πάντα,για το μετά βλέπουμε),
και αισθάνομαι πίεση και ανακούφιση μαζί. Πώς γίνεται;

Πώς γίνεται να νιώθω όλα αυτά και εντούτις να πιστεύω ότι φεύγοντας από το τόπο αυτό που σπούδασα,θα είναι σαν να αφήνω ένα κομμάτι του εαυτού μου, της ύπαρξής μου;

Είναι φορές που σκέφτομαι, πως θα ήταν να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, να διορθώσω λάθη, να προλάβω άλλα, κακές κουβέντες, καυγάδες, είναι φορές που λέω για καλό έγινε ότι έγινε, από τα λάθη μας μαθαίνουμε,αλλά και πάλι εκεί στην πίσω πλευρά του μυαλού μας, όλοι μας κάνουμε την σκέψη πώς θα ήταν τώρα αν δεν γινόταν το γεγονός αυτό, η συμπεριφορά του άλλου...

Μπορεί να μην έχουν σχέση αυτά που γράφω μεταξύ τους, αλλά έτσι βγαίνουν από μέσα μου, σκόρπιες σκέψεις...

Και τι δεν θα δινα τώρα για ένα τζάκι,ένα μπουκάλι κρασί,μια καλή παρέα, κάπου απόμερα, ήσυχα και ήρεμα...

Καλό ξημέρωμα να χουμε...

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

2010 is here!!!



To 2010 ειναι εδω.

Αισιοδοξω να ειναι καλυτερο απο τη χρονια που μας περασε.

Για μενα, για σενα, για ολους μας...

Μακαρι να φερει στον καθενα μας αυτο που πραγματικα ποθει και ελπιζει...

Καλη μας νεα χρονια!

Καλως ηρθες 2010!

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Μεγάλη Ιεροσυλία

Αν είναι δυνατόν, να συλείς τάφο και να παίρνεις τη σωρό από μέσα. Και όμως , κάποιοι δεν έχουν ίχνος σεβασμού και τσίπας πάνω τους και πήγαν και σύλησαν τον τάφο του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Και μάλιστα 1 μέρα πρίν να συμπληρωθεί 1 χρόνος από το θάνατό του. Τυχαίο δεν είναι σίγουρα. Πολύ καλά οργανωμένο ναι . Από ότι διάβασα και μεταφέρω από το troktiko όποιοι το καναν αυτό (που να τους βρουν και να τους κόψουν τα χερια) έριξαν ασβέστη για να καλύψουν τα ίχνη τους και πρέπει να ήταν τουλάχιστον 6 άτομα. Άρα δεν μιλάμε για κανένα τρελό που του ρθε και πήγε και τό κανε. Τί σκοπό να χει κάποιος να κλεψει τη σωρό από τάφο;; Ε; Δεν μπορώ να καταλάβω.

Όποιοι είστε και όσο να προσπαθείτε να αμαυρώσετε την μνήμη του, δεν θα τα καταφέρετε. Τόσο πιο πολύ θα εξαγριώνετε το λαό. Γιατί ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ από τους λίγους. Που είχε τα κότσια να εναντιωθεί στο ξεπούλημα της πατρίδας του στην Τουρκία.

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Είναι και δικό σου σπίτι




Από τις 7- 18 του Δεκέμβρη διεξάγεται στην Κοπεγχάγη συνδιάσκεψη κορυφής, για την κλιματική αλλαγή, στην οποία συμμετέχουν 200 περίπου κράτη, και είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να σωθεί ο πλανήτης. Για να γίνει αυτό πρέπει οι ανεπτυγμένες χώρες να συμφωνήσουν στην μείωση των εκπομπών ρύπων CO2 κατά 40% εώς το 2020.

Είναι χρέος για τον καθένα μας να υπογράψει έτσι ώστε να στείλουμε ηχηρό μήνυμα τόσο στον  Έλληνα πρωθυπουργό,για να πιέσει για μια καλή συμφωνία και να υποστηρίξει τον στόχο μείωσης των εκπομπών CO2, καθώς τους ηγέτες του κόσμου να δεσμευτούν στην μείωση των εκπομπών.

 Για αυτό έχω βάλει στην δεξιά στήλη του blog το widget (το πήρα από το site:http://www.mazigiatoklima.gr/)που δείχνει το σύνολο των υπογραφών που έχουν μαζευτεί εως τώρα, και στο τέλος του κειμένου το widget για όποιον θέλει να υπογράψει. Μπορείτε επίσης να μπείτε στο site να διαβάσετε σχετικα και να υπογράψετε από εκει.

Υπόγραψε κι εσύ. Έτσι θα βοηθήσεις αυτόν τον πλανήτη.

 Και ας μην ξεχνάμε ότι είναι το σπίτι καθενός από μας.

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009

Ψώνια,Βρυκόλακες,Λυκάνθρωποι και άλλα...

Το Σάββατο πήγαμε να πάρουμε δώρα για τις φίλες που πήραν το πτυχίο τους!!! (Μπράβο κορίτσια!!!). Άντε και στα δικά μας!!




Δεν προλάβαμε όλα τα μαγαζιά ανοικτά στο Τάλως, ήταν και αργά το απόγευμα, σιγά που θα μας περιμένανε πότε θα μας ερχόταν η όρεξη να πάμε να τους κάνουμε δωρεά!! Με το που πατάω το πόδι μου στο Τάλως, έπαθα μεγάλη πλάκα. Πολύς κόσμος, και πολλά παιδιά 11-14 χρονών τα περισσότερα. Σαν παιδική χαρά ήτανε. Καλά πώς έχουν εξελικτεί έτσι τα 11χρονα και τα 12χρονα; Έχω χάσει επεισόδια ή είναι η ιδέα μου;; Στην τρίχα σχεδόν όλα, και πρόσεξα ότι κάποια είχαν βάλει και make-up,σκιές και δεν συμμαζεύεται... Εγώ στην ηλικία τους δεν σκεφτόμουνα καν το "σοβάτισμα :P" . Τώρα θα μου πεις άλλο πριν απο 11 χρόνια και άλλο τώρα...Κλείνει η παρένθεση.

Στην αρχή χαζέψαμε λίγο τις βιτρίνες,(ωραία πράγματα είχανε, πρέπει να ξαναπάω για μένα),περάσαμε και από τα ταμεία της Odeon να δούμε τις ταινίες που προβάλλονται  και μπήκαμε σε 2-3 μαγαζιά για να ψωνίσουμε. Ένα έχω να πώ: Οι τσάντες πρέπει να είναι κατασκευασμένες απο σπάνια υλικα. Δεν εξηγούνται οι τιμές τους. Δεν λέω ρε παιδί μου, να πάρω μια ωραία τσάντα, να την ευχαριστηθώ, αλλα σε λογικές τιμές. Άμα είναι να δώσω ένα μηνιάτικο, ε δεν λέει. Και είχε ωραίες τσάντες, αλλά οι τιμές τους σε στέλνανε κατευθείαν στην εντατική!!!

Βγαίνοντας, και μετά από μίνι σύσκεψη με την κολλητή, αποφασίσαμε να πάμε να δούμε ταινία. Είχαμε πάρει το διαφημιστικό της odeon από πριν και κοιτάγαμε τις ταινίες που προβάλλονταν την μέρα εκείνη. Ήμασταν μεταξύ του Twilight: The New Moon(χωρίς να έχουμε δεί την πρώτη ταινια), της Πάπισσας Ιωάννας και το Κι αν σου Κατσει(Γούντι Άλεν). Η Πάπισσα Ιωάννα προφανώς άρεσε μόνο σε εμένα :P, οπότε απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, ο Γούντι Άλεν το ίδιο(αν και φαίνεται καλή ταινια). Το κοινό ήθελε vampires!!! 






Εμένα δεν με ενθουσίαζε το σκηνικό με τους βρυκόλακες και τα συναφή, διότι νόμιζα ότι θα υπήρχαν τρομακτικές σκηνές(πολύ αίμα, αλληλοφαγώματα κτλ) και δεν ψηνόμουν. Στο τέλος λέω, μια ψυχή που είναι να βγεί ας βγεί! Περιμέναμε 1.30 ώρα,διότι η προβολή των 22:00 ήτανε full!! Στο ενδιάμεσο κάτσαμε και φάγαμε, να περάσει και η ώρα, έκανε και κρύο , και όταν πλησίαζε η ώρα, πήγαμε και πήραμε τα απαραίτητα πολεμοφόδια που πρέπει να έχει ο κάθε cinefil(popcorn, αναψυκτικά,κτλ).




Μπαίνοντας στην αίθουσα η περιέργεια μου μεγάλωνε. Μετά από άπειρες διαφημίσεις ξεκίνησε το θέαμα. Ένα έχω να πώ. Έμεινα εκστασιασμένη!!! Δεν περίμενα ότι θα υπήρχε σε έντονο βαθμό το στοιχείο του ρομαντζου και της αγάπης(της παντοτινής).   Πολύ ωραία πλοκή, αλλά οι ωραιότεροι ήταν οι 2 ηθοποιοί , που παίζαν το βρυκόλακα(Εντουαρντ) και το λυκάνθρωπο(Τζείκ) αντίστοιχα.




Ειδικά ο Τζείκ, τί κορμι είναι αυτό;;;; Άγαλμα αρχαικής περιόδου, μοντέλο από αυτά που βλέπεις στις επιδείξεις μόδας... Να τον τρώς με το κουταλάκι και να μην τον χορταίνεις.



Και πού να δείς και την παρέα του. Να μην ξέρεις ποιον να πρωτοδιαλέξεις!!! Κολάστηκα πάλι!!!




 Και ο Εντουαρντ πολύ καλός ήταν. Αυτό που μου κανε εντύπωση ήταν το βλέμμα του. Σαν μελαγχολικό πολύ μου φάνηκε. Λυπημένο. Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Να κάνει τα πάντα για την αγάπη του. Να φεύγει μακρυά της για να την προστατέψει, να υποφέρει και να θέλει να τερματίσει τη ζωή του γιατί δεν υπάρχει λόγος ύπαρξής του χωρίς αυτή να υπάρχει.



Συγκινήθηκα πάρα πολυ. Δεν περιμενα να με κάνει να νιώσω έτσι αυτή η ταινία.

Πολύ ωραία πέρασα το Σάββατο. Μακάρι να έρθουν κι άλλα τέτοια Σάββατα :)