Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Αδυνατώ να το συνειδητοποιήσω...

Τό μαθα χτες το αργά το βράδυ από το troktiko. Στην αρχή λέω, μπα πλάκα είναι, ψέμα. Ανέτρεξα στο google να βρώ έστω κάτι που να το αναιρεί, να το διαψεύδει. Τίποτα. Όλα τα sites λέγανε το ίδιο. Πέθανε ο Μάνος Ξυδούς.




Έλεος βρε παιδιά. Γιατί να γίνεται αυτο;; Γιατί αυτοί που αξίζουν να φεύγουν πιο γρήγορα, γιατι;;;

Ακόμα και τώρα αρνούμαι να το συνειδητοποιήσω. Ακούω συνέχεια κομμάτια των ΠΥΞ-ΛΑΞ.Πάντα πίστευα ότι οι ΠΥΞ-ΛΑΞ θα ξανασυναντιόντουσαν, θα ξανακούγαμε live όλες αυτές τις κομματάρες. Tώρα μόνη παρηγοριά θα είναι το youtube.

Αντίο Μάνο. Τα τραγούδια σου θα μας συντροφεύουν πάντα.


Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

Χριστός Ανέστη!!



Χρόνια Πολλά!! Χριστός Ανέστη!! Ελπίζω να περάσατε καλά το τριήμερο. Με κέφι, χαρά και προπαντώς φαι, ποτό και χορό!! Μην αφήσουμε παραπονεμένη την θειά μας την χοληστερίνη. Κρίμα δεν είναι;


Όσοι φύγατε στα χωριά σας, καλά το κάνατε!!(έχει ακριβύνει και η βενζίνη παναθεμά τα) Εκεί μυρίζει κανονικό πάσχα. Όσοι πάλι μείνατε στις πόλεις, δεν πειράζει, κι εδώ υπάρχει αρνακι,κοκορετσάκι!!

Φέτος έκανα σχεδόν τέλειο πάσχα. Ήταν κι ο καιρός πολύ ωραίος, ήταν η πρώτη φορά που το σόϊ ήταν όλο μαζεμένο,χωρίς γκρίνιες και καυγάδες, ήμασταν μια ωραία ατμόσφαιρα!!

Κάναμε τις φλαούνες, τα τσουρέκια,βάψαμε τα αυγά, την κυριακή ψήσαμε τις σούβλες μας και φάγαμε σαν να ήταν η τελευταία φορά που τρώμε πάνω σε τουτιν την γή. Όπως κάμνει και ο τελευταίος Κυπραίος που είναι σε τούτιν γη. Τρώει ώσπου να σπάσει!!!

Καλή επάνοδο να έχουμε. Επιστροφή ξανά στην ρουτίνα και στην ομολογουμένως ενδιαφέρουσα καθημερινότητά μας.

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Κυπριακές παροιμίες

Προχτές με είχε πιάσει μανία να βρώ άγνωστες(;) παροιμίες, και καθώς τα ψαχνα, είχα ανοικτο και τον youtube με κυπριακά τραγούδια, και μεράκλωνα!!!


Και να λοιπόν τι βρήκα:


Ενόμιζα ότι ήξερα όλες τις παροιμίες, αλλά έπεσα έξω.


Άλλα 'ν' τ' αμμάδκια του λαού τζι άλλα του κουκουφκιάου, τζιαι άλλα εν του αλουπού που κάμνει πάου πάου
Όποιος γνωρίζει την ακριβή ερμηνεία της,ας μου την πεί κι εμένα, διότι δεν εκατάφερα να βγάλω άκρη!


"Τα φουμισμένα λάχανα ή αλμυρά ή ανάλατα"
Τί θέλει να πει ο ποιητής; Για ποια λάχανα λαλεί; Αυτά που βάζουμε στο λουβί, τις χωστές;


"Είσιεν τα μαλλιά τζ’ερίαν, έβκαλεν τα τζ’ετουρτούρα"
Εδώ βρήκα επεξήγηση που λέει ότι πρόκειται για ανόητους που δικά τους μέσα εκμεταλλεύονται άλλοι και που τους ξεγελούν και τους εκμεταλλεύονται οι έξυπνοι.


"Βάλε συτζιάν για λλόου σου τζ' ελιές για τα παιδκιά σου,τζαι τερατσιάν τζαι φοινιτζιάν,για τα δισέγγονά σου"
Αυτή η παροιμία μου θυμίζει μια κινέζικη που λεει: "Αν προγραμματίζετε για έναν χρόνο, φυτέψτε ρύζι.    Αν προγραμματίζετε για δέκα χρόνια,  φυτέψτε δέντρα"


"οι θκιο τον εναν δερνουν τον

οι τρεις κατανικουν τον
οι τεσσερις σκοτωνουν τον
τζι πεντε κουβαλούν τον!"


Συμπέρασμα: ποτέ μόνοι στον δρόμο!! Πάντα με παρέα. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί!!

Όποιος γνωρίζει κι άλλες γνωστές-άγνωστες κυπριακές παροιμίες, ας τις μοιραστεί εδώ!! 





Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Σαρακοστή προ των πυλών

Πότε περάσανε οι γιορτές των Χριστουγέννων,της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων δεν κατάλαβα. Και να μαστε στην έναρξη της Σαρακοστής. Περνάει ο χρόνος γρήγορα!!!

Καλή Σαρακοστή να χουμε!!

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Σκόρπιες σκέψεις...

Νιώθω κουρασμένη, εξαντλημένη, και η εξεταστική ακόμα να τελειώσει, ούτε οι παραδόσεις των project, και έχω ακόμα 3η εξεταστική, και καινούριο εξάμηνο σε λιγότερο απο 2 εβδομάδες.

Θέλω να ξεφύγω από αυτό το "μαρτύριο". Σε εισαγωγικά μπαίνει γιατί είμαι και μαζόχα. Μου λέγε η καημένη η μάνα μου, μείνε παιδί μου στην Κύπρο, κι εδώ το πανεπιστήμιο μια χαρά είναι, αλλά εγώ πείσμα,(ας είναι καλά ο Ύψιστος, ήταν πολύ γενναιόδωρος), να πάω στα εξωτερικά, στις Ελλάδες.

Και το χειρότερο είναι ότι μου αρέσει, και η σχολή και όλο το πακέτο των τελευταίων 4μιση χρόνων. Αλλά αυτό το μαρτύριο της εξεταστικής θέλω να τελειώσει.

Να ξεκουραστώ μια φορά σαν άνθρωπος δεν γίνεται;
Να μην έχω να παραδώσω εργασία μετά την εξεταστική δεν γίνεται;
Να μην έρχεται καπάκι το νέο εξάμηνο, πριν καλά καλά τελειώσει το προηγούμενο;
Να υπάρξει έστω και μια φορά μια υποτυπώδης οργάνωση σ' όλο αυτό το σύστημα, και να μην γινόμαστε κουρέλια σε κάθε εξάμηνο;

Έχω πεθυμήσει τον τόπο μου, το χωριό μου, την οικογένειά μου,
νιώθω ότι κλείνει σιγά σιγά ο κύκλος των σπουδών μου(για το πτυχίο πάντα,για το μετά βλέπουμε),
και αισθάνομαι πίεση και ανακούφιση μαζί. Πώς γίνεται;

Πώς γίνεται να νιώθω όλα αυτά και εντούτις να πιστεύω ότι φεύγοντας από το τόπο αυτό που σπούδασα,θα είναι σαν να αφήνω ένα κομμάτι του εαυτού μου, της ύπαρξής μου;

Είναι φορές που σκέφτομαι, πως θα ήταν να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, να διορθώσω λάθη, να προλάβω άλλα, κακές κουβέντες, καυγάδες, είναι φορές που λέω για καλό έγινε ότι έγινε, από τα λάθη μας μαθαίνουμε,αλλά και πάλι εκεί στην πίσω πλευρά του μυαλού μας, όλοι μας κάνουμε την σκέψη πώς θα ήταν τώρα αν δεν γινόταν το γεγονός αυτό, η συμπεριφορά του άλλου...

Μπορεί να μην έχουν σχέση αυτά που γράφω μεταξύ τους, αλλά έτσι βγαίνουν από μέσα μου, σκόρπιες σκέψεις...

Και τι δεν θα δινα τώρα για ένα τζάκι,ένα μπουκάλι κρασί,μια καλή παρέα, κάπου απόμερα, ήσυχα και ήρεμα...

Καλό ξημέρωμα να χουμε...

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

2010 is here!!!



To 2010 ειναι εδω.

Αισιοδοξω να ειναι καλυτερο απο τη χρονια που μας περασε.

Για μενα, για σενα, για ολους μας...

Μακαρι να φερει στον καθενα μας αυτο που πραγματικα ποθει και ελπιζει...

Καλη μας νεα χρονια!

Καλως ηρθες 2010!

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Μεγάλη Ιεροσυλία

Αν είναι δυνατόν, να συλείς τάφο και να παίρνεις τη σωρό από μέσα. Και όμως , κάποιοι δεν έχουν ίχνος σεβασμού και τσίπας πάνω τους και πήγαν και σύλησαν τον τάφο του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Και μάλιστα 1 μέρα πρίν να συμπληρωθεί 1 χρόνος από το θάνατό του. Τυχαίο δεν είναι σίγουρα. Πολύ καλά οργανωμένο ναι . Από ότι διάβασα και μεταφέρω από το troktiko όποιοι το καναν αυτό (που να τους βρουν και να τους κόψουν τα χερια) έριξαν ασβέστη για να καλύψουν τα ίχνη τους και πρέπει να ήταν τουλάχιστον 6 άτομα. Άρα δεν μιλάμε για κανένα τρελό που του ρθε και πήγε και τό κανε. Τί σκοπό να χει κάποιος να κλεψει τη σωρό από τάφο;; Ε; Δεν μπορώ να καταλάβω.

Όποιοι είστε και όσο να προσπαθείτε να αμαυρώσετε την μνήμη του, δεν θα τα καταφέρετε. Τόσο πιο πολύ θα εξαγριώνετε το λαό. Γιατί ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ από τους λίγους. Που είχε τα κότσια να εναντιωθεί στο ξεπούλημα της πατρίδας του στην Τουρκία.