Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Graduation day: 3 και σήμερα


Σε 3 μέρες από σήμερα παίρνω το χαρτί! Πτυχίο(Κρήτη) σου ρχομαι!!

Φως στο τούνελ μετά από 5 χρόνια ταξιδιού.

Αν μου λέγανε πέρσι τέτοιο καιρό ότι, ενα χρόνο μετά θα έπαιρνα το πτυχίο,
θα τους έστελνα σε κανένα γιατρό να κοιταχτούνε!!

Ακόμα δεν το χω πιστέψει...


Οπότε, θα τα πούμε με το καλό από Δευτέρας, μιας και το ταξίδι θα ναι τετραήμερο.
 Να μην κάνουμε και καμμιά εκδρομούλα στην Κρήτη;;;

Θα επιστρέψω με μπόλικο φωτογραφικό υλικό, και ελπίζω όχι και με παραπανίσια κιλά!!

Υ.Γ: Ελπίζω να καταφέρω να πάω στο ΝΗΣΙ .


Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Γαμπρός - Πεθερα σημειώσατε 1

Ποιος είναι ο ποιο εύκολος τρόπος να απαλλαγείτε από την πεθερά σας,
απλά και ανέξοδα;;

Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε!!!

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Θέματα Υγείας


  Διάβασα σε αρκετά blogs για την Μαρία. Βρήκα το blog που έχει και το διάβασα. Πραγματικά όλα τα προβλήματα που τυχόν αντιμετωπίζουμε ωχριούν μπροστά σε αυτό που αντιμετωπίζει η Μαρία.

Πήγα σήμερα το πρωί στην τράπεζα και κατέθεσα  ένα ποσό σε ένα από τους λογαριασμούς που έχουν ανοικτεί για να καταφέρει να πάει Αμερική και να κάνει την εγχείρηση .

 Όσοι θέλετε να δώσετε έστω και κάτι , μια μικρή εισφορά, πάνω κεντρικά του blog έχω αναρτήσει τους αριθμούς των λογαριασμών. Μόλις κάνετε την κατάθεση, σίγουρα θα νιώσετε ότι ένιωσα κι εγώ σήμερα το πρωί: χαρά και ικανοποίηση. Ότι τα λεφτά πάνε σε κάποιον που πραγματικά τα χρειάζεται.

Έτρεχα κι εγώ σήμερα στο νοσοκομείο. Έχω βγάλει έρπη στα χείλη, και είναι ότι χειρότερο... Και δεν με νοιάζει, παρά μόνο η χρονική περίοδος που πήγε και βγήκε... Σε 10 μέρες ορκίζομαι, παίρνω το πτυχίο μου, πως θα πάω έτσι, με τα χείλη πρησμένα;; Ο γιατρός έδωσε χαπάκια και αλοιφή, και συνέστισε υπομονή 4-5 μέρες... Αντε να δούμε... Γκαντεμιά και αυτή.

Πάνω από όλα η υγεία μας παιδιά. Άμα δεν έχουμε την υγεία μας, τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία. Και είναι καιρός να ανοίξουμε το καβούκι που έχουμε κλειστεί όλοι μας λίγο πολύ και να δούμε και τον κόσμο γύρω μας. Έχουμε γίνει όλοι παρτάκηδες. Άντε να ανοιγόμαστε σιγά σιγα...